Sunday, 24 June 2007

Το φανταχτερό περιτύλιγμα του κόσμου

«(...) Επίσης, βάσει επιστημονικών ερευνών των τελευταίων δεκαετιών, υποστηρίζεται ότι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να συμβάλουν στην εκδήλωση επιθετικής συμπεριφοράς.(...)»

Είμαι εικοσιτεσσάρων χρονών και νιώθω να βράζω. Κι όσο μεγαλώνω τόσο μεγαλώνει η θερμοκρασία, κάποτε θα εξατμιστώ φοβάμαι... Δεν φταίει ο καύσωνας και σίγουρα δεν φταίει το αίμα, που από ό,τι έχω καταλάβει όλοι θεωρούν ότι έχει σημείο βρασμού τις ηλικίες 16-28. Μετά πήζει, σχηματίζει σβώλους και το άτομο τελικά πεθαίνει από θρόμβωση. Η διανοητική θρόμβωση πάντως σίγουρα δεν γνωρίζει ηλικία.

Τα στερεότυπα. Μείζον δείγμα διανοητικής θρόμβωσης. Ας το δούμε, όμως, λίγο αναλυτικότερα πριν αρχίσουμε τους αφορισμούς. Πάντα με εκνεύριζαν οι γενικολογίες και τα στερεότυπα. «Οι γυναίκες μπλα μπλα...», «Όλες οι γυναίκες μπλα μπλα...», «Όλοι οι άνδρες είναι γουρούνια. Μπλα μπλα...». Αυτόματος συναγερμός μη συνεννόησης με τον άλλον. Παλιότερα προσπαθούσα να τους αλλάξω γνώμη, μετά την είδα μεγαλύτερη και τους δούλευα. Τώρα πατάω κάτι φοβερά βρισίδια μέσα στο κεφάλι μου και παίρνω την βαριεστημένη μου φάτσα μπροστά τους.

Μέχρι που πριν από αρκετούς μήνες άρχισα να βλέπω την άλλη πλευρά. Επειδή ποτέ δεν είχα γυναίκες κοντινές φίλες, παρά μόνο αγόρια, ήταν και δύσκολο να αντιληφθώ την γυναικεία ψυχολογία σε όλο της το μεγαλείο σε νεώτερη ηλικία. Ας μην γενικεύσω, όμως. Βασική μου αντίληψη είναι πως πέρα από άνδρες και γυναίκες είμαστε και άνθρωποι. Όταν δεν είμαστε τελείως ζώα δηλαδή.

Θυμώνω. Φοβερά. Με ανθρώπους που το παίζουν για να είναι. Χωρίς να είναι, είναι επειδή το παίζουν. «Το παίζω άρα υπάρχω». Και πείθει αυτό, μια ολόκληρη κοινωνία έχει μείνει με το στόμα να χάσκει μπροστά στην πρωτοφανή ερμηνεία μη όντων.

Θυμώνω. Με αυτούς που τα θέλουν όλα έτοιμα, σερβιρισμένα. Που χωρίς να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι θέλουν παλάτια. Κι αυτό σημαίνει ότι κάποιος μαλάκας πρέπει να γίνει το χέρι που θα τα κάνει όλα.

Συναντώ, λοιπόν, ανθρώπους που την δική τους ανικανότητα την φορτώνουν σε πλάτες άλλων. Χωρίς την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να βοηθήσουν στο κουβάλημα· έστω, να μοιραστούν ένα τσιγάρο μαζί με τον άλλο στην ανάπαυλα. Κάντε μόνοι σας τις αναγωγές, μην σας περιορίσω με τα δικά μου παραδείγματα. Κάντε αναγωγές στον εργασιακό χώρο, στις σχέσεις ή όπου αλλού νομίζετε.

Μαζί με αυτόν τον «σταρχιδισμό» λοιπόν, και συγγνώμη για την γλώσσα μου, έρχεται και η δειλία. Πακέτο ασυναγώνιστο. Είναι λοιπόν γαϊδούρι ο άλλος, είναι και μπουχέσας. Γιατί δεν έχει, κατ' αρχήν, την ειλικρίνεια και το θάρρος να παραδεχτεί στον εαυτό του το πόσο άδικος και χέστης είναι. Κι έτσι, αναγκαστική συνθήκη, για ό,τι μπορεί να του πάει στραβά φταίει ο άλλος, αυτός που τραβάει την ανηφόρα κουβαλώντας και το γεμάτο λίπος σώμα του άλλου.

Φοβερή αδικία γύρω μου. Πώς κλείνεις τα μάτια σου σε αυτήν; Πώς κλείνεις τα μάτια στα στραβά του κόσμου αυτού; Αυταπάτες ότι μπορείς να τον αλλάξεις δεν έχεις. Και δεν είναι κι εκεί το θέμα. Ούτε είναι το πώς να την βγάλεις καθαρή. Δεν γίνεται. Κάποια στιγμή θα σου χτυπήσει την πόρτα το «απαράδεκτο». Θα σκύψεις κεφάλι; Θα του σπάσεις το κεφάλι; Θα κάνεις ότι απουσιάζεις; Τι σκατά υποτίθεται ότι κάνει ο άνθρωπος με όλα αυτά που γίνονται γύρω του; Ο άνθρωπος, όχι το ζώο. Το ζώο κοιτά να επιβιώσει· βασικό ένστικτο. Ο άνθρωπος, όμως; Μένει σε αυτό;

Βράζω, λοιπόν. Στο ζουμί μου προς το παρόν. Χάνω από αυτό, το ξέρω. Οι άνθρωποι δεν έχουν συνηθίσει να ακούνε τα πράγματα όπως τα σκέφτεται κάποιος. Θέλουν γυαλιστερές λέξεις, κοπλιμέντα τυλιγμένα σε fancy περιτύλιγμα. Οι γυναίκες τώρα τελευταία αρχίζω επικίνδυνα να πιστεύω ότι θέλουν κι έναν μαλάκα τυλιγμένο σε fancy περιτύλιγμα. Πολύ μαλάκα όμως. (Αρχίζω να γενικεύω τώρα. Μην πέσετε να με φάτε, απαραίτητη συνθήκη η υπερβολή σε τέτοιου είδους θέματα.)

Να τραβάει κουπί χωρίς να κατσαρώσει από την υγρασία ούτε μισή τρίχα από το «κομμωτηριακό» μαλλί της απαυτής. Να κουβαλάει τα ψώνια του σούπερ μάρκετ σαν τον Ινδό βαστάζο παλιών ταινιών. Το περιτύλιγμά του να είναι πάνω από 100 ίππους, να έχει πιστωτικό όριο το Έβερεστ και σωματικά προσόντα Mr. Universe. Αυτό που ξεχνάνε, βέβαια, είναι ότι οι ίδιες δεν είναι από στόφα σταρ του Χόλυγουντ ούτε έχουν το μυαλό του Αϊνστάιν. Συνήθως είναι η μετριότητα καμουφλαρισμένη κάτω από τόνους πούδρας και μάσκαρας και το βλέμμα της αγελάδας κρυμμένο κάτω από τεράστια γυαλιά ηλίου. Το ακόμα καλύτερο, όμως, είναι ότι πείθουν. Κι έτσι μπορεί ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου να πιστέψει ότι είναι βλάκας, ο ωραιότερος άνδρας να νομίζει ότι είναι για τα μπάζα. Κι ότι η απαυτή του κάνει χάρη που τον φορτώνει.

Γιατί, κι έτσι επιστρέφουμε από ό,τι διαπιστώνω στην αρχή του κειμένου, είσαι ό,τι το παίζεις. Μόνο που αν δεν έχεις καμία διάθεση να το παίξεις κάτι κάνεις τον ταξιθέτη στην παράσταση των άλλων. Και περιμένεις κάποιον να σου χτυπήσει υποτιμητικά το μάγουλο και να σου δώσει φιλοδώρημα ψιθυρίζοντας «Για τον κόπο σου». Και δεν τα γράφω όλα αυτά γιατί μου συνέβη ή συμβαίνει κάτι τρομακτικό αυτόν τον καιρό. Με τα νεύρα που έχω αν μου συνέβαινε και κάτι φοβερό μάλλον θα είχα πάρει γραμμή για ίδρυμα.

Παρατηρώ απλά, παρατηρώ ακόμα και σε περιπτώσεις που θέλω να μπω μέσα στην κατάσταση και να γίνει πανικός. Κάποιες φορές είμαι σαν τους γέρους του Muppet Show, κυνική και απόμακρη. Άλλες πάλι, αυτή η ανικανότητά μου να παρέμβω, με κάνει να θέλω να τα σπάσω όλα.

Είναι κι αυτή η γαμημένη ζέστη που μαζί με την ηλιθιότητα που κινείται γύρω μας γίνεται αφόρητη... Και πώς να μην συνδυαστεί μετά η ζέστη με την επιθετική συμπεριφορά; Το εξωτερικό, εύκολα παρατηρήσιμο, φαινόμενο θεωρείται πάντα η αιτία... Για τον κόσμο του περιτυλίγματος.

40 comments:

kioy said...

Δε σε έχω διαβάσει πού, αλλά έχωντας διαβάσει 2-3 post σου αντιλαμβάνομαι πόσο δυναμική είσαι, πόσο βαθαίνεις τη σκέψη σου, πόσο ανοιχτόμυαλα κοιτάς και εξετάζεις ότι αναφέρεισ(πιο ανοιχτόμυαλα απ' ότι τους συμφέρει, αυτούς που εξωθούν την κατάσταση υποκρισίας σε μέγιστη αρετή και την "πουστιά" τρανό εργαλείο).
Άσε τα στερεότυπα μακρυά, ατά φθείρουν περισσότερο απ' όλα το μυαλό...
Ήταν 4 σκύλοι σε ένα κλουβί! Τα χαν βρει κανονικά μεταξύ τους και με το φαγητό και με όλα...
Τους ταίζαν τα πάντα εκτός απο κρέας. Μια μέρα τους βάλαν κρέας και τους αφήσαν εκεί. Τρέχωντας λυσάξανε και φάγαν όλο το κρέας. Μετ' έπειτα μπήκαν μέσα οι "υπεύθυνοι" και τους κόψαν απ' ένα δάχτυλο. Την επόμενη μέρα τους ξανά πέταξαν κρέας. Δεν κινήθεικε κανείς. Μετ' έπειτα βγάλαν έναν σκύλο και τον αλλάξαν με ένα αλλιώτικο κρέας.
Την επομένη ξανά πέταξαν κρέας. Οι 3(παλιοί) σκύλοι έμειναν στη θέση τους και ο καινούριος έτρεξε για το κρέας. Οι υπόλοιποι 3 γρήγορα τον προλάβαν, τον αρχίσαν στις δαγκωματιές και έτσι δεν έφαγε το κρέας.
Την επόμενη αλλάξαν ένα απ΄τους παλιούς σκύλους με έναν καινούριο. Πάλι τα ίδια, μόνο που αυτή τη φορά πιάσαν τον καινούριο όταν λύσαξε για το κρέας, οι τετραδάκτυλοι τόσο και ο πενταδάκτυλος...
Αυτό συνεχίστηκε μέχρις ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι 4δαχτυλοι. ¨οταν αντικαταστάθηκε και ο τελευταίος τετραδάκτυλος και μπήκε ο καινούριος, όταν πήγε με μανία στο κρέας έγινε το εξής μαγικό, οι πενταδάκτυλοι σκύλοι τον πιάσαν και τον άρχισαν στις δαγκωματιές. Δαγκώναν για να μη φάει το κρέας και ας μην ξέραν γιατι δεν κάνει να το φάνε!
Είναι θλιβερό σε αυτή την κατάσταση έχει φτάσει η κοινωνία, η υποκρισία είναι αρετή για όλους, και οι "υπεύθυνοι" την χρησιμοποιούν για να στρέφουν όλους και όλα μακρυά απ' την βαθύτερη ερμηνεία των πραγμάτων. Κάνωντας μας υπόδουλους ενός συμφέροντος(έτσι το λένε) που στην πραγματικότητα αγνοούμε, αλλά δεν παραλείπουμε να χωνεύουμε...
Την καλησπέρα μου!

kioy said...

***αλλιωτικο σκυλο

manosantonaros said...

Eπιτέλους μια γυναίκα που καταάλαβε τί εννοώ "μπουχέσας".

Dimosthenis Syriopoulos said...

Καλημέρα μαργαρίτα μας! Καλά τα λες, αλλά ο "Χ" λαεβέντης που έχει ζαλωθεί και φορτωθεί την εν λόγω μανδάμ, δεν έχει ματάκια και μυαλό να τα βάλει στο on; Μάλλον όχι, όμως, επομένως μικρό το κακό γι' αυτόν. Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι συγκεκριμένες κυρίες και κύριοι νομίζουν πως ο κόσμος έχει φτιαχτεί από τα ίδια σκατά που αυτοί φτιάχτηκαν. Εκεί τί κάνεις; Αρχίζεις τα χαστούκια; Το ξεφώνημα; Τί;

Σπύρος Σεραφείμ said...

συνέχιζε να "βράζεις" με όλα αυτά που ανέφερες. ο "βρασμός", άλλωστε, σκοτώνει τα "μικρόβια".
καλή εβδομάδα!

auburn Kate said...

Το χαρακτηριστικο του ανθρωπου μαργαριτουλα μου, όπως είπε και ο γερο Πλατωνας στον Κρατύλο, είναι οτι αρθρωνει λογο γι'αυτα που βλεπει. Συνεπως, το να τα χωνεις εσυ πραγματωνει την ανθρωπινη υπαρξη σου,το να σε διαβαζουμε εμεις, και ναειμαστε δεκτικοι σ'αυτα που γραφεις, κανει πιστερυω το ίδιο πραγμα, και ολοι οιστραβουλιακες που το μον οπου κανουν, καλώς 'η κακως, είναι το "get on with living" δειχνει ποσο δρόμο εχουμε ακομη για αν γινουμε αυτο που είμαστε κατ' όνομα! Αλλα επειδη κανει κι αυτη τη γαμημενη ζέστη απο τωρα,10 το πρωί, ένα θα σου πω: 24ωροι αιωνες τον εκαναν νευρασθενη χωρις να τον δαμασουν! Αλέξανδρος Μπάρας. "Εγραψες", again. Επισης σου βαζω απουσια, δεν με τίμησες με το σεντονι που ανεβασα! Να ποτιζεσαι τακτικως μαργαριτούλα μου μην ξεραθεις.

industrialdaisies said...

@ kioy: Πωπω, πολλά καλά λόγια, ευχαριστώ πολύ! Αυτό με τους σκύλους δεν το είχα ξανακούσει, καταπληκτικό στον συμβολισμό του. Πάντως τείνω να μας βλέπω πιο πολύ σαν καφκικό «Πύργο» παρά τόσο αλτρουιστές όπως οι σκύλοι του παραδείγματός σου... Καλωσήρθες!

@ manosantonaros: Πολλές το καταλαβαίνουν Μάνο. Άλλο που δεν συμφέρει να το παραδεχτούν... ;) Καλημέρα!

@ dimosthenis syriopoulos: Επειδή πιστεύω φοβερά στην ενέργεια του έρωτα πιστεύω και στην ικανότητα να σε κάνει τυφλό. Όχι, δεν γίνεται πάντα ο κύριος να είναι στο on, και προς τιμήν του αυτό -να ερωτεύεται χωρίς πισινές, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται τρομερή εκμετάλλευση ή κοροϊδία. Άσε δε που το πρόβλημα δεν είναι όταν νομίζουν αυτό που λες.

Το πρόβλημα είναι όταν τα δικά τους σκατά τα μπλέκουν με λουλούδια. Άσε σου λέω, πολλά νεύρα... Για τις αυταπάτες τους περί κόσμου και από τι είναι φτιαγμένος αυτός δεκάρα δεν δίνω. Μόνοι τους θα γεράσουν στην μπόχα μαζί με άλλους βρωμερούς γύρω γύρω... Καλημέρα!!

@ σπύρος σεραφείμ: Μα δεν με νοιάζει να είμαι αποστειρωμένη! Την μπόχα από κάτι μ#$#^%&#ες δεν αντέχω κι αυτή μερικές φορές μπαίνει κάτω από την μύτη μου... Καλή και καυτή εβδομάδα Σπύρο!

@ auburn kate: Ο Πλάτωνας έχει γράψει μερικές από τις μεγαλύτερες μαλακίες στην ιστορία της φιλοσοφίας, άσε δε που (κατά την δική μου άποψη) στη λατρεία γύρω από το πρόσωπό του οφείλεται ο παρατεταμένος μεσαίωνας της δυτικής φιλοσοφίας, που άρχισε να υποχωρεί τον 19ο αιώνα και μετά. Οπότε... Δεν πα να λέει ο Πλάτωνας, σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια λίγους στίχους πιο πριν ή πιο μετά θα το αναιρεί με μια μεγάλη κοτσάνα. Παρακάτω τώρα... Ναι.

Ευχαριστώ για το «έγραψες», αν και δεν με κάνει άνθρωπο – με κάνει ανήμπορο άνθρωπο. Και για τις απουσίες... Δεν υπάρχουν τέτοιες. Οι άνθρωποι είναι όπου το θελήσουν όταν το θελήσουν και με όποιους. Δεν απουσιάζω, εδώ είμαι.

lifewhispers said...

Απιστευτο κειμενο!Χωρίς να γενικέυω, λέω ότι σε κάποια απο αυτα πουλες, το βλεπω κι εγω η ιδια καθε μερα σοτυ δρομους, κατι ανοητα τρελα ζευγαρια που κυκλοφορουν.. τι ναπω. Παντως η ζεστη δε φαινεται αν σε εχει πεηρεάσει, μια χαρα τ αλες..

auburn Kate said...

Εγώ παντως νομιζω επειδη τον εχω μελετησει λιγουλακι, ότι μας έχει επηρρεάσει περισσότερο απ΄οσο θελουμε να παραδεχτούμε. Ας πούμε ο ιδεαλισμος μας, κραυγαλεος ή υφέρπων, οφείλεται και σ'αυτον.το θεμα είναι μργαριτούλα, πως ο Παλτωνας και ο καθε Πλάτωνας, πρεεπι να μελεταται με προσοχη γιανα εχουμ σαφη οσο το δυνατον αποψη γι το τι ακριβως είπε.Και σε διαβεβαιω ότι τις περισσότερες φορες, δεν λεμε τι είπε καποιος απ΄ αυτους αλλά τι ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ή τι μας ΣΥΜΦΕΡΕΙ να νομίζουμε ότι είπε... Παντως σε καμια περιπτωση δεν το είπα με διαθεση θεοποίησης και φετιχοποίησής του..Αυτα. Σε νιώθω εκνευρισμένη σήμερα μαργαριτουλα. Ποιος σε πείραξε να του ρίξω απ΄το μαγικο βοτανι να ξεχασει ποιός είναι;

elafini said...

τον μόνο βρασμό που επιτρέπω πλέον στον εαυτό μου είναι ο ερωτικός (σκέψου πως με έχει βαρέσει η ζέστη για να είμαι έτσι πρωί πρωί:P
)...τους άλλους βρασμούς τους αποφεύγω κρατώντας στάση Βούδα ;)

(μου έλειψες μαργαριτούλα :))

Dimosthenis Syriopoulos said...

Ίσως να μην κατάλαβα το νόημα των σκέψεών σου (ώρες ώρες με πιάνει μια αργοπορία, ειδικά όταν δεν κοιμάμαι καλά, όπως εχθές), αλλά, βοήθησέ με εδώ, μιλάς για την κοινώς λεγόμενη "πουτανιά";

caramellenia said...

Πουτανιά, πουστιά και παγαποντιά... Ε! Ναι, αυτός είναι ο κόσμος μας και τούτες οι Αρχές του.
Τι κάνουμε λοιπόν, πάμε με το ρεύμα
ή αντίθετα?
Άσε που για να πάμε αντίθετα πρέπει να πάμε "κρυφά"!
Έτσι είναι το Matrix...

emporas said...

Δεν ξέρεις πόσο τυχερή ήσουν που έκανες παρέα κυρίως με αγόρια και όχι με (μόνο) κορίτσια. Μερικές απο τις πιο υπέροχες κοπέλες που έχω γνωρίσει είναι έτσι. Το σημαντικότερο είναι πως ξέφυγαν απο το λούκι των γυναικοπαρέων που κουτσομπολεύουν μέρα νύχτα.

Όσο για τους ανθρώπους με στερεότυπα όπως αναφέρεις, πρόκειται συνήθως για κακομαθημένα παιδάκια, τα οποία όταν ξεφύγουν απο την γονική προστασία αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες τις ζωής. Όταν έρθουν αυτές τις κρίσιμες στιγμές λοιπόν και αποτύχουν σε κάτι, πάντα φταίνε οι άλλοι.

Εμείς οι νέοι δεν διδασκόμαστε απο μικροί την έννοια της προσωπικής ευθύνης σε αυτά που καταφέραμε και σε αυτά που δεν καταφέραμε.

Το σχόλιο του kioy είναι πολύ εύστοχο.

ladybug said...

Όποιος θέλει να το παίζει, ας το κάνει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα του γυρίσει μπούμερανγκ κάποτε.
Δε χρειάζεται να αποδώσουμε εμείς δικαιοσύνη, μερικές φορές αποδίδει η ζωή από μόνη της. Ευτυχώς.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα :)

caramellenia said...

http://news.pathfinder.gr/periscopio/eye-tracking-ads.html

Κάτι ενδιαφέρον!

industrialdaisies said...

@ lifewhispers: Πάντως κριτική σε ζευγάρια που βλέπω δεν κάνω, δεν μπορώ να ξέρω τι κρύβεται από κάτω ούτε να είμαι σίγουρη ότι η εικόνα όπως την ερμηνεύω εγώ έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Μιλάω ορμώμενη από πράγματα που ζω και βλέπω στο οικείο περιβάλλον... Όσο για την ζέστη, σίγουρα με έχει επηρεάσει. Τσο νερό εγώ δεν έπινα ποτέ... :) Καλωσήρθες!

@ auburn kate: Σίγουρα μας έχει επηρεάσει τα μέγιστα, αυτό λέω κι εγώ. Κι αυτό είναι πρόβλημα, αλλά προτιμούμε να αποδίδουμε τιμές σε αυτούς που εδραιώθηκαν χωρίς να μας απασχολεί το γιατί συνέβη αυτό ή χωρίς να τολμάμε να πάμε κόντρα σε όποιον ή ό,τι έχει κατακτήσει, άσχετο πώς, ένα βάθρο φτιαγμένο από χρυσάφι.

Και για ποιον ιδεαλισμό μιλάς; Σημερινό; Στην φιλοσοφία τουλάχιστον αυτό έχει καταρρεύσει προ πολλού, κι ευτυχώς δηλαδή. Στον μέσο νου το ότι δεν καταρρέει δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον Πλάτωνα όσο με την συντήρηση παρωχημένων απόψεων κυρίως από την πλευρά των θρησκειών. Γιατί μετά έσκασε μύτη ο Descartes και ο Καντ και τους τα χάλασαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και αυτοί δεν έπεσαν σε μια ανάλογη τεράστια παγίδα όπως ο Πλάτωνας και οι επόμενοί του.

Το τι ΑΚΡΙΒΩΣ είπε ο Πλάτωνας ή τι εννοούσε κανείς δεν μπορεί να το μάθει. Για διάφορους λόγους. Όμως δεν έχει εν τέλει και πολύ σημασία, ο οποιοσδήποτε ασχοληθεί με την περίπτωσή του μπορεί να οδηγηθεί σε συγκεκριμένα θέματα που τον απασχολούσαν και συγκεκριμένες απόψεις πάνω σε αυτά. Όσο και ωραιοποιημένα να έφτασαν στα μάτια μας εξαιτίας καλογερίστικης νοοτροπίας. Δεν ενδιαφέρει όμως πάνω από όλα τι ήθελε να πει. Ενδιαφέρει αυτό που άφησε τι λέει, κι αυτό που λέει αν μη τι άλλο τόσο διαχρονικό και μεγαλοφυές όπως του αποδίδουν δεν είναι.

Προσωπική άποψη και δεν με ενδιαφέρουν καθόλου οι τόνοι αντιλόγου σε αυτό που λέω. Έχω διαβάσει αρκετούς από αυτούς και όλοι ξεκινάνε από μία κρεμασμένη γλώσσα και ένα ορθάνοιχτο στόμα απέναντι στα «τέρατα» της αρχαιοελληνικής διανόησης -για συγκεκριμένους λόγους και επιδιώξεις όλο αυτό. Όσο για το εκνευρισμένη. Πολλά Kate, αλλά μόνο εγώ μπορώ να τα αντιμετωπίσω.

@ elafini: Εννοείται elafini μου!! Χωρίς τον έρωτα όχι βρασμό, ούτε ζέστη δεν νιώθεις. Εγώ επειδή καίγομαι από έρωτα μπορώ και να βράζω με τόσα άλλα! Πολύ χαίρομαι που γύρισες, κι εμένα μου είχες λείψει. Κυρίως αυτή η απίστευτη ματιά σου στα πράγματα και η διάθεση να τα δεις δροσερά! Καλή εβδομάδα!

@ dimosthenis syriopoulos: Δεν φταις εσύ Δημοσθένη μου, μάλλον εγώ όταν βράζω γράφω με μπουρμπουλήθρες και δεν βγαίνει νόημα. Μιλώ γενικά για το τι κρύβεται κάτω από το φανταχτερό περιτύλιγμα.

Ο όρος «πουτανιά» μεταφορικά (γιατί κυριολεκτικά δεν βρίσκω τίποτα σε αυτόν πέρα από την περιγραφή ενός επαγγέλματος) περιγράφει ένα κομμάτι αυτού που έχω στο μυαλό μου. Η κοροϊδία, ο ωχαδερφισμός, η ευκολία, η ανοησία, η ασχήμια... Και τόσα άλλα που βρίσκονται κάτω από περιτυλίγματα... Για αυτά μιλάω, ή προσπαθώ τουλάχιστον.

@ caramellenia: Καλός ο κόσμος του Matrix, αλλά δεν είμαστε ακόμα σε αυτό το επίπεδο. Αν ήμασταν εκεί θα υπήρχαν κι αυτοί που θα ξέραν πώς να τον αντιμετωπίσουν. Όσο για το κρυφά. Το φανερά είναι πολύ πιο ενδιαφέρον, ενέχει και την πρόκληση που εμένα πάντα μου άρεσε... Καλημέρα!

@ emporas: Στερεότυπα κουβαλάνε πολλοί άνθρωποι. Πιο εύκολο είναι να τα συναντήσεις σε μεγαλύτερους παρά σε μικρότερους. Για αυτούς η εμπειρία της ζωής μεταφράζεται σε "απόλυτη" γνώση, τρομάρα τους.

Κι έτσι ένα μικρό κομμάτι του χρόνου (όπως είναι ο άνθρωπος) οδηγείται σε ντελιριακές σκέψεις όπως ότι γνωρίζει τον κανόνα πίσω από τον άνθρωπο.

Για την ευθύνη δεν έχω να πω πολλά. Όσο πληθαίνουν οι «πρόεδροι» και τα λαμόγια αυτή εξαφανίζεται, κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο γιατί δεν μας έμαθαν, δεν φταίνε μόνο οι άλλοι για ό,τι στραβό κουβαλάμε. Εμείς μεγαλώνουμε υποστηρίζοντας ένα σύστημα μη ευθύνης, όπως και πολλών άλλων «μη»... Καλή εβδομάδα!

@ ladybug: Πιστεύω κι εγώ στην νέμεση. Αλλά δυστυχώς δεν συμβαίνει πάντα. Ούτε ην έχω δει τιμωρός τύπου Norris. Απλά μερικές φορές είναι τόσο κοντά σου και σε επηρεάζει τόσο που δεν μπορείς να μην αποσυντονιστείς. Για αυτό λέω ότι πότε είμαι κυνική και απόμακρη από όλο αυτό και άλλες θέλω να τα σπάσω όλα. Οι «άλλες» φορές είναι όταν διεισδύει πολύ στην μύτη μου αυτό και δεν αντέχω... Καλό απόγευμα πασχαλίτσα!

@ caramellenia: Αυτό είναι το λιγότερο... Ενδιαφέρον όντως κι ευχαριστώ για την ενημέρωση, όμως φαντάζει ανέκδοτο μπροστά στα μάτια του big brother που ήδη έχουν αναπτύξει την όρασή τους.

Aggelos Spyrou said...

Με κίνδυνο να συμπεριληφθώ στους #*&$^#@&#*,

θα ήθελα να ρωτήσω,

μετά το πολύ καλό post, ειλικρινά, που μας δίνει τον ορισμό του "μπουχέσα",

τι κάνουμε για να τους ξεφορτωθούμε;

Προσωπικά, με τέτοια ζέστη,
αρνούμαι να κουβαλήσω πτώματα.

Κι αν κάποιος θέλει από μένα να προτείνω μια λύση,

η ΛΥΣΗ που είναι πιο όμορφη και ικανοποιητική, που σε γεμίζει δημιουργική ικανοποίηση και ενθουσιασμό, που σε δροσίζει εσωτερικά στον καύσωνα και καταπραϋνει τα νεύρα, που οδηγεί σε μείωση της αδικίας, των δήθεν, των εντεύθεν και τον ενθάδε, είναι η εξής:

ΕΚΘΕΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!!!!!

Όχι με γενικότητες. Ευθέως.
:)

void said...

Γιατι τοση επιθετικη συμπεριφορα μαργαριτουλα μου; Προσεχε να μην εξατμιστεις γιατι σε αγαπαμε και σε εχουμε αναγκη ολοι εδω μεσα χαρισματικη μου! Εχω ανεβασει και αλλοκοτο ποστ για ολα τα αλλοκοτα που μας συμβαινουν...Περιμενω σχολιο κι απο σενα γιατι μετραει μικρη μου!

Υ.Γ.1 ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Υ.Γ.2 Μακια μουκια

Υ.Γ.3 Ξανά ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Υ.Γ.4 Ευσχημος τροπος για να κανεις spamming, δε βρισκεις...?

2Σx2 said...

Ματς μουτς κι απο εμενα!
Ηρέμησε καλό μου! pppppp

fuzzy burlesque said...

ευτυχως που εχεις και καποιους εδω μεσα να σε ανεχονται!

tolitsa said...

Αυτη η ανικανοτητα να παρεμβουμε, με πληγωνει αφανταστα. Οποτε αποφασιζω να δωσω μια μαχη (και σε διαβεβαιωνω οτι αυτο γινεται με ολο και μικροτερη συχνοτητα) μενω παντα στο τελος με αναμικτα συναισθηματα. Ικανοποιηση που το "θεριο" μεσα μου ακομα βρυγχαται, ματαιοτητα γιατι οι αλλοι με αντιμετωπιζουν σαν μια γραφικη Jeanne d'Arc!!!
Και η γη συνεχιζει να γυρναει ερημην μου!

Desposini Savio said...

ένα σου λέω.
εύχομαι σε 10 χρόνια από τώρα να εξακολουθείς να βλέπεις το κόσμο κάτω από το ίδιο πρίσμα...
και να τα λες με το ίδιο πάθος.

θα είναι τουλάχιστον ηρωικό, πίστεψε με!

Άκης Καπράνος said...

Here's looking at you, kid.

patsiouri said...

"Όλοι οι άντρες είναι μαλάκες! Αχ βρέ κορίτσια, βασικά δέν υπάρχουν άντρες! Τους έχουμε ευνουχίσει!"

Θάνατος στους ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΟΚΑΒΛΟΥΣ! Θάνατος! Μας πρήζουν τα ούμπαλα και τώρα, με τη ζέστη, βαριέμαι και να κάνω χαβαλέ!

Αμ και κάποιοι άντρες που δέν το περίμενα από αυτούς έχουν αποδειχτεί πιό στερεοτυπόκαβλοι από τις γκόμενες...δυστυχώς...να το ξανασυζητήσουμε, έχει ενδιαφέρον!

MariaDedoussi said...

Σε ζηλεύω για ένα πράγμα: Που μπορείς ακόμα και βλέπεις τα πράγματα τόσο τετράγωνα...

sitofkris said...

Αλίμονο σε αυτούς που μένουν στο περιτύλιγμα.Γιατι αν βγει παραμονεύει ο ΖΟΝΚ.

ο δείμος του πολίτη said...

Πολύ ανατρεπτικό το κείμενό σου. ΠΟλύ δυνατό και βαθιά κριτικό. Ήταν μία απόλαυση πρωί-πρωί, που με ξύπνησε με τη μία.

Νερίνα said...

Με αυτή τη ζέστη και με εσένα ακόμα να γράφεις, καλά κάνεις και εξωτερικεύεις τη τσαντίλα σου.
Μια ιστορία που θυμήθηκα: Παλιά, στα μαθητικά μου χρόνια, είχα ένα βίτσιο, δεν μάθαινα ποτέ απ' έξω τύπους . Έτσι όταν με σήκωνε ο μαθηματικός να λύσω μια άσκηση, εγώ ξεκινούσα να γεμίζω πίνακες με αποδείξεις τύπων για να φτάσω στο τύπο που χρειαζόμουνα για να λύσω την άσκηση. Θυμάμαι σε κάθε απόδειξη γύριζα με θριαμβευτικό ύφος και τον κοιτούσα για να ακούσω την ίδια πάντα απάντηση: "Ωραία και τώρα λύσε την άσκηση".
Καλή σου μέρα και καλή σου δουλειά εάν και λίγο ασυντόνιστα μου μοιάζουν αυτά τα δύο μαζί

industrialdaisies said...

@ aggelos spyrou: Καλέ, γιατί να συμπεριληφθείς στους $$%#%%^&&* ;

Σπύρο μου, δεν μπορείς να τους ξεφορτωθείς, είναι και λίγο ρατσιστικό αυτό. Σε αυτήν την κοινωνία, και σε κάθε, υπάρχουν όλοι. Αυτοί που αναφέρω υπάρχουν παντού αλλά το θέμα δεν είναι να τους ξεφορτώσεις από αυτήν, δεν σημαίνει ότι έχω δίκιο εγώ. Αυτά που γράφω θέμα γούστου είναι και τίποτα δεν με δικαιώνει σε αυτό παρά μόνο ο εαυτός μου. Το μόνο που έχει τελικά σημασία είναι να κρατιέσαι μακριά από τέτοιους στην δική σου ζωή και μακάρι να γινόταν και για αυτούς που αγαπάς· όμως, και πάλι, ο καθένας είναι αρκετά μεγάλος για να κρίνει.

Και, έχω τουλάχιστον, δεν έχω να εκθέσω κάποιον, ούτε θα το έκανα έτσι νομίζω. Κανέναν δεν ενδιαφέρει το όνομα του χ ή ψ φίλου μου. Αντιθέτως είναι πιο δυνατό και κατανοητό όταν κάνεις την αναγωγή και βλέπεις τέτοιες καταστάσεις ως συχνές στην κοινωνία, από προσωπική εμπειρία το αναγάγεις σε φαινόμενο και με τέτοιους όρους το αντιλαμβάνεται κι άλλος κόσμος. Καλημέρα!

@ void: Πάντως αν εξατμιστώ θα το καταλάβετε, αυτό το blog θα γεμίσει μπουρμπουλήθρες... Και φιλιά κι από εμένα. Κι ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου! Κι όντως, ευρηματικός τρόπος, αχαχαχαχα! Άλλοι το κάνουν πιο χύμα! Αχαχαχαχαχα, ;).

@ 2σχ2: :pppppppppppppppppp , να ρε, να, :pppppppppppppppp!!! Φιλιά!

@ fuzzy burlesque: Ακόμα πιο ευτυχώς, με ανέχονται και κάποιοι έξω από εδώ. Ευτυχώς, γιατί μετά ποιος ξέρει τι θα έκανα για να τα πρήξω σε κάποιον... ;)

@ tolitsa: Σε καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά. Κι εγώ έτσι αισθάνομαι πολλές φορές... Καλημέρα!

@ desposini savio: Αχ, δεσποσύνη μου, ηρωικές είναι οι πράξεις κι όχι τα λόγια. Σε αυτές ελπίζω να είμαι τουλάχιστον συνεπής, για το ηρωική δεν ξέρω. Άσε και που δεν είναι καλές εποχές για ήρωες... Καλημέρα!

@ άκης καπράνος: Χαρά στην υπομονή σου!! Καλημέρα Άκη! :)

@ patsiouri: Να το ξανασυζητήσουμε, όποτε θέλετε! Όσο για τα ούμπαλα... Άσε... Καλημέρα :) !

@ maria dedoussi: Προς το παρόν Μαρία μου τετραγωνίζω τον κύκλο. Αργότερα μπορεί να συμβεί και το αντίστροφο! :)

@ sitofkris: Δωράκι έκπληξη από φαρσερ θυμίζει η κατάσταση! Στην καλύτερη είναι κενό, στην χειρότερη σου σκάει στα χέρια! :)

@ ο δείμος του πολίτη: Σε ευχαριστώ πολύ δείμο μου για τα λόγια σου! Καλημέρα!

@ νερίνα: Πολύ ωραία ανάμνηση. Κι εγώ στα μαθηματικά κάποιο πρόβλημα είχα και επέλεγα άλλον τρόπο να τα λύσω από ότι ο καθηγητής! Είχαμε για κάτι χρόνια έναν βλαμμένο ο οποίος τα έκανε και λάθος κι εγώ του την έλεγα. Μετά αυτός τσαντιζόταν και μου έβαζε να λύσω ασκήσεις από μεγαλύτερες τάξεις! Μετά, στο λύκειο, είχαμε έναν πολύ καλό. Αυτός πάντα ρώταγε εμένα πώς την έλυσα και είχε, τώρα που το σκέφτομαι, τρομακτική υπομονή! Καλημέρα και σε εσένα Νερίνα μου, καλό κουράγιο με τις ζέστες!

Στέφανος said...

έχω βαρεθεί να σου λέω να μην χαραμίζεσαι σε θεωρίες
θα μεγαλώσεις και θα το καταλάβεις μόνη σου
ότι δεν αξίζει να ασχολείσαι
ότι έχεις δική σου ζωούλα να ζήσης
(και αυτό είναι που πρέπει να κάνεις)

οι μαλάκες, μαλάκες θα μείνουν ότι και να πεις και ότι και να κάνεις, και εσύ στο μεταξύ ξοδεύεις τον χρόνο σου με το να τους τα χώνεις
και αυτοί γελάνε, γιατί αυτό τους τρέφει

άσε τους βρασμούς και τους θυμούς και βρες το κορίτσι μέσα σου

φιλάκι δροσερό για καλημέρα

tsaperdona said...

έχεις απόλυτο δίκιο εκτός από κάτι


ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ!!!!!!!!!!!!



ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!!!

Narita said...

"Θυμώνω. Με αυτούς που τα θέλουν όλα έτοιμα, σερβιρισμένα. Που χωρίς να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι θέλουν παλάτια."

τι σου φταίξαμε κ εμεις μωρέ...άσε μας στην ησυχία μας...

Fatale said...

έχει κάψα .....ανυπόφορη....

γι' αυτό στέλνω φραπεδάκι με μπόλικα παγάκια
και παγωτό χωνάκι...


μήπως και δροσιστούμε λίγο.

konstantinos-v@hotmail.com said...

Άντρας -Γυναίκα. Άσπρο- Μαύρο. Καλό-Κακό.

Είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμη αυτή η διαμάχη!
Γιατί δε μιλάμε για τον άνθρωπο μαλάκα, γενικά.
Γιατί μιλάμε για αρσενικό και θηλυκό;
Ίσως γιατί χρειαζόμαστε ένα άλλοθι για να να απαλλαγούμε από τις δικές μας ευθύνες!

Απλώς, η λέξη που τα λέει όλα είναι ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΣ !

Το ακαταμάχητο εργαλείο όλων τον θρησκειών, εξουσιών, κοινωνιών.
Όλη η πορεία της ανθρωπότητας έχει βασιστεί σε αυτό το ΄΄ τέχνασμα ΄΄ για να κρατούν τα "σκήπτρα" οι ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΣ ΤΟΥ!
Για να υπάρχει πάντα η μάχη μέσα μας, και γύρω μας!

Και αυτοί να περνούν καλά και όσο περνούν οι αιώνες, ακόμη καλύτερα!

Μην κάνουμε τις σχέσεις μας ακόμη πιο δύσκολες! Είναι τουλάχιστον χάσιμο χρόνου!

Κι επειδή πιο πάνω διάβασα για τον Πλάτωνα.
Είναι τυχαίο που κάποιοι δίνουν υπεραξία στον ΄΄ταξιστή - ξερόλα΄΄ Πλάτωνα και συνθλίβουν τον Επίκουρο;

Προσωπικά δε θέλω θεούς και μέντορες πάνω από το κεφάλι μου!

Προσωπικά θέλω να σέβομαι την ανάγκη μου !
Μα ποιο πολύ, θα ήθελα να σέβομαι την ανάγκη ΣΟΥ 'Aνθρωπε!

Όποια κι αν είναι αυτή.
Από την πιο πρωτόγονη, ζωώδη, ηδονιστική, μέχρι την πιο αιθέρια και δημιουργική!

(Δεν ξεχωρίζω την αξία των αναγκών. Άσε που οι συνδυασμοί, μεταξύ αυτών των λέξεων, έχουν ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον!)

Αλώστε, στην Ελληνική μυθολογία ξέρετε ποιά ήταν ΄΄πιο πάνω΄΄ κι από το Δία;
Η θεά Ανάγκη (Ανάγκα)
‘’Ανάγκα και οι θεοί πείθονται’’

Συγχωρέστε με αν βγήκα ΄΄εκτός θέματος΄΄ αλλά αυτή την ανάγκη μου δημιούργησαν τα σχόλια σας! (
και τη σεβάστηκα απόλυτα) :P

Για άλλο λόγο όμως γράφω στο blog!
Industrial Daisies, επικοινώνησε με το e-mail μου.
Ίσως να σε ενδιαφέρει, ίσως και όχι.

Χαίρομαι που υπάρχεις!

Skentos said...

ela matia, poly kalo to blog sou kai grafeis panta yperoxa.(gleipsimo gia osous to diavazoun ayto). ayta pou les yparxoun to thema einai na eisai ligo xypnios na antilifteis to kako sth riza tou.pantos epeidhs naoume tora teleytea mou thn dinoun ayta ta atoma pou to pezoun apofasisa na to diaskedazo anti na tsadizomai. ekana loipon to exhs: eftiaxa kai ego ena perityligma(gymnasthrio, amaxi,rouxa, bourou bourou)kai to diaskedazo kai ego opos kai aytoi. bebaia esy me xereis biomixanikh margarita oti kafros egenithika kafros kai tha pethanete giayto mhn fovasai den allaxa ego mono to enballage mou(kala to leo??) ante kalh synexeia sta panta kai tha sou grafo kai ego thn xatzhstefanikh mou apopsh... xixixix stay fleshart

dodos said...

"Και πώς να μην συνδυαστεί μετά η ζέστη με την επιθετική συμπεριφορά;"

Μπα- σε αρκετούς η ζέστη φέρνει υπνηλία... ;-)

Кроткая said...

ο σταρχιδισμός πάει πακέτο με τη δειλία πάντα.

τα μηδενικά πολλά, αλλά και οι αξίες επίσης.

ισχύει πάντως ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και ξεχωριστές προσωπικότητες και άρα τα καλούπια είναι ηλίθια κλισέ χωρίς αντίκρυσμα.

Μη σκας όμως. Σκας που σκας από τη ζέστη, μη σκάς κι επί πλέον!!

(μα να σου αρέσει ο βελάσκες ρε παιδί μου?)

industrialdaisies said...

@ στέφανος: Κι εγώ έχω βαρεθεί Στέφανε να μου το λένε... :)

@ tsaperdona: Και οι γυναίκες κότες. ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!

@ narita: Συγγνώμη πρόεδρε, δεν ήθελα να ταράξω την εσωτερική σας γαλήνη... :pppppppppppppp

@ fatale: Αααααααααχ, με τόσο νερό που πίνω και παγάκια που τρώω έχω κάνει μια κοιλιά... Τύφλα να έχουν τα μπυρόκοιλα!! Κουράγιοοοοοο!

@ konstantinos-v@hotmail.com: Νομίζω το βλέπεις λίγο απόλυτα. Η σύγκρουση υπάρχει, η δράση-αντίδραση επίσης είναι νόμος της φύσης. Απλώς λόγω διαφόρων συνθηκών και θεσμών τα μυαλά μας στρέφονται μονίμως σε αυτό, κι εκεί είναι που χάνεται η μπάλα πολλές φορές. Για τον Επίκουρο αλλά και τόσους άλλους που ύπουλα τους έχουν εξαφανίσει από παντού είναι μεγάλη συζήτηση... Το mail μου είναι στο προφίλ. Αν θες γράψε μου σε αυτό. Καλωσήρθες.

@ skentos: Αμάν, δεν το πιστεύω! Τι κάνεις εσύ εδώ παιδάκι μου; Είσαι στα μέρη τα θρυλικά και κάθεσαι και διαβάζεις τις βλακείες μου; :p

Για τις επιλογές σου δεν έχω να πω κάτι, ελπίζω να σου βγαίνουν σε καλό. Ξέρεις βέβαια τις δικές μου απόψεις, πώς τις έλεγες... Να δεις... Αναρχοεξαρχιώτικες!! Αχαχαχαχα... Πάντως ελπίζω να είσαι ευτυχισμένος. Κι εννοείται ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Στο υπόγειο... Φιλιά!!! (έμαθα υγρασία σήμερα 50%, καλά πάτε!)

@ dodos: Συμφωνώ! Όλη μέρα κοιμόμουν κι έκανα κρύα ντους!!! Άσε που υπάρχουν κι άλλες μελέτες που διαπιστώνουν πτώση της εγκληματικότητας κατά τους ζεστούς μήνες...

@ krotkaya: Μισώ τα κλισέ, δείγμα βλακείας... Τώρα τελευταία όμως παρατηρώ ότι υπάρχουν δύο ομάδες ανθρώπων γύρω από αυτά.

Αυτοί που τα λένε και τα πιστεύουν κι αυτοί που προσπαθούν να ενταχθούν σε αυτά και να τα κάνουν πράξη (βλ. γυναίκες κειμένου).

Ο Βελάσκες δεν με τρελλαίνει. Απλά εισήγαγε νεωτεριστικά στοιχεία από τους πρώτους στην ζωγραφική. Και είχε και μια απίστευτη εσωτερική ματιά... Αυτάααααααααα!!! Φιλιά! :)

o kairos said...

Τι ξενερωτο ξεσπασμα ειναι αυτο,χωρις ουτε μια χριστοπαναγια,ενα καντηλι,ενα γαμοσταυρισμα.Τς τς τς.Μελετησε κωλογρια,και τη Δευτερα επανεξεταζεσαι.

industrialdaisies said...

@ o kairos: Κάθε γαμοσταυρίδι στον καιρό του (χιχι)!

Μην αγχώνεσαι καιρέ, εισαγωγή ήταν αυτό το κείμενο. Έχει και συνέχεια... ;)