Wednesday, 4 June 2008

Όταν η σαρξ νοσεί παίρνει αντιβίωση. Όταν ο νους νοσεί γίνεται παπάς (ή πολιτικός)

Σκέφτομαι και γράφω: Ήρθε το καλοκαιράκι. Γράφω κι εγώ τις σκέψεις μου τώρα που τα μπάνια αρχίζουν και οι καλοκαιρινές διακοπές έρχονται.

Ήρθε το καλοκαιράκι! Πριν από λίγες μέρες κατέβασα όλα μου τα καλοκαιρινά ρούχα από το πατάρι στην ντουλάπα για να μπορώ να τα φτάνω. Με βοήθησε και η μαμά που όλη την ώρα μουρμούριζε γιατί λέει ότι τα ρούχα μου δεν είναι σοβαρά για την ηλικία μου. Εγώ νομίζω ότι δεν έχει δίκιο. Έχει δει πώς ντύνεται αυτή η ξανθιά κυρία στην τηλεόραση; Εγώ την έχω δει κι ας μην μου αρέσει η τηλεόραση. Κάθε φορά που την ανοίγω μου 'ρχεται να βάλω τα κλάματα. Άλλες φορές να την σπάσω με το σφυρί που έχει ο μπαμπάς μου στα εργαλεία του. Και άλλες να γελάω συνέχεια. Αλλά μετά, πάλι μου 'ρχεται να βάλω τα κλάματα.

Το καλοκαίρι ήρθε και στην τηλεόραση. Μου φαίνεται ότι τα νεύρα όλων τους είναι πιο τσιτωμένα τώρα παρά τον χειμώνα. Ο μπαμπάς μου λέει ότι φταίει που έχουν “κάψει λάδια” -αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω τι εννοεί. Το πρωί βλέπω κάτι εκπομπές με κάτι κυρίους, “μεσήλικες” τους λέει η μαμά, που όλο στέλνουν τους νέους με ένα ματσούκι στην λαϊκή και φωνάζουν για την ακρίβεια. Εγώ ήξερα αυτό που λέει η μαμά μου κάθε φορά που με ρωτάει αν έχω κάνει σκανταλιά και μετα συμπληρώνει “για την ακρίβεια, μήπως είσαι το παιδάκι που εξαφάνισε την μερέντα από το βάζο;”. Την άλλη την ακρίβεια δεν την ξέρω αλλά μου φαίνεται λίγο δύσκολο να είναι όλοι τόσο τσαντισμένοι. Εκτός αν κάποιος έκανε πολύ μεγάλη ζημιά και τον ρωτάνε όπως η μαμά μου, “για την ακρίβεια”.

Βλέπω και κάτι παπάδες που κοκκινίζουν και μιλάνε μία γλώσσα που μερικές φορές δεν την καταλαβαίνω γιατί λένε ότι οι ομόφιλοι, ή κάπως έτσι, δεν μπορούν να παντρεύονται. Εγώ, από ό,τι καταλαβαίνω, οι άνθρωποι αυτοί είναι πολύ άρρωστοι γιατί οι παπάδες λένε ότι είναι “αρρώστια” η ομοφιλία. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα. Κάνοντας όμως ανάλυση της λέξης στα μέρη της, όπως μας μάθατε εσείς κυρία, φαντάζομαι ότι είναι οι άνθρωποι που αγαπάνε το Όμο το καθαριστικό. Εγώ μια φορά ήπια Soflan όταν ήμουν πιο μικρή και δεν ήξερα τι έκανα και με είχανε πάει στο νοσοκομείο. Αυτοί, αφού είναι τόσο άρρωστοι και τους αρέσει το Όμο γιατί δεν τους πάνε στα νοσοκομεία παρά τους μαλώνουν συνέχεια; Εγώ ρώτησα τον θείο μου την Κυριακή τι αρρώστια είναι αυτή η “ομοφιλία” και μου είπε ότι είναι αρρώστια των παπάδων και των συντηρητικών. Εγώ ούτε τα συντηρητικά ξέρω τι είναι και μπερδεύτηκα περισσότερο. Οι παπάδες είναι άρρωστοι ή αυτοί οι ομόφιλοι; Πάντως μετά από όλα αυτά εγώ το φιλοσόφησα. Δεν θέλω ποτέ να αρρωστήσω στην Ελλάδα γιατί όλοι σου φωνάζουνε και μετά, αν είσαι τυχερός, κάποιος σε πάει στο νοσοκομείο και περιμένεις κάτι ουρές για ώρες και πολλές φορές όρθιος. Πριν από μήνες ο αδερφός μου είχε κάτι στο μάτι του και τρέχαμε αργά τη νύχτα σε ένα εφημεριδοκάτι και τελειώσαμε όταν ξημέρωνε. Και τελικά του είπαν να πάει σε έναν άλλο γιατρό, όχι από αυτούς που είναι στα νοσοκομεία, τους άλλους που είναι στα ιατρεία, για να του πει σίγουρα. Δηλαδή, κυρία εμείς τσάμπα περιμέναμε; Να τώρα εκνευρίστηκα κι εγώ.

Και γενικά, δηλαδή, έχω πολλά νεύρα κι ας είμαι μικρή. Η γιαγιά μου λέει ότι έτσι πρέπει να είναι τα παιδιά, ζωηρά. Η μαμά μου όμως λέει ότι είμαι “υπερκινητικό” και ότι δεν την αφήνω σε ησυχία. Εγώ δεν λέω τίποτα. Αρχίζω να πιστεύω, όμως, ότι για την περίπτωσή μου δεν φταίει το καλοκαίρι. Εμένα το καλοκαίρι μου αρέσει κι ας κάνει καύσωνα. Μου αρέσει γιατί πάμε για μπάνια στη θάλασσα. Όχι όμως στην Αθήνα γιατί ο μπαμπάς μου πήρε ένα μέιλ λέει στον υπολογιστή του που γράφει ποιες θάλασσες στην Αττική είναι μολυσμένες. Όταν το διάβασε και τελείωσε το έκανε forward στους φίλους του και είπε στη μαμά ότι από εδώ και πέρα τέλος τα μπάνια στην Αττική αν δεν θέλουμε να καταλήξουμε κωλοβακτηρίδια (συγνώμη για την βρισιά κυρία, ο μπαμπάς το είπε). Εμένα μου αρέσει το καλοκαίρι και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί τα σχολεία κλείνουν και όλη μέρα παίζουμε με τους φίλους μου. Βέβαια, τώρα θυμήθηκα ότι φέτος μπορεί να μην έχουμε που να παίξουμε γιατί εκεί που παίζαμε τώρα έχουν φτιάξει πολυκατοικίες και δεν μας αφήνουν να μπούμε μέσα. Και να μας αφήνανε, όμως, εμείς δεν θέλουμε να μπούμε γιατί όταν παίζουμε θέλουμε η μπάλα να πηγαίνει ψηλά κι όχι να χτυπάει σε τοίχους και ταβάνια. Αφήστε το άλλο. Είναι πολύ σκοτεινά κάτω στις πιλοτές ενώ εκεί που παίζαμε μέχρι πέρυσι έβλεπες πάντα ουρανό.

Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι κι άλλο, εμένα δεν μου αρέσει αυτός ο ουρανός που έχουμε κυρία γιατί είναι συνέχεια γκρι και βρώμικος. Εγώ είπα στην μαμά μου να βάλουμε τη σκούπα και να ρουφήξουμε την βρώμα όπως κάνουμε και με το πάτωμα αλλά εκείνη μου είπε πως αυτό δεν γίνεται και πως αν θέλω να βοηθήσω στην καθαριότητα να πετάω τις πορτοκαλάδες μου στην ανακύκλωση. Στο σπίτι έχουμε πάντα δύο σακούλες, αυτή που πετάμε στα πράσινα σκουπίδια κι αυτή που πετάμε στα μπλε. Η μαμά μου λέει πως αν θέλουμε να σώσουμε τον πλανήτη πρέπει όλοι να πετάμε τα σκουπίδια μας στα μπλε δοχεία και να μην παίρνουμε τα αυτοκίνητα για να πάμε στη δουλειά. Κι εσείς κυρία μας είπατε ότι αύριο που είναι η παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον θα πάμε όλοι να κάνουμε αναδάσωση. Εγώ όμως έχω πολλές απορίες. Αν, δηλαδή, εγώ πετάω κάθε μέρα τα κουτάκια στα μπλε σκουπίδια θα σώσω τον πλανήτη; Και τότε αυτοί οι κύριοι που έχουν εργοστάσια και ξενοδοχεία και άλλα τέτοια, πού πετάνε τα σκουπίδια τους; Υπάρχουν τόσο μεγάλοι μπλε κάδοι; Αν υπάρχουν να μας πάτε εκδρομή εκεί, νομίζω ότι θα είναι πολύ εντυπωσιακό. Επίσης, η μαμά μου όπως σας έγραψα λέει να μην παίρνουμε αυτοκίνητα. Εγώ, όμως, επειδή δεν ξέρω και να οδηγώ αλλά μου αρέσει και το ποδήλατο, μία φορά δοκίμασα να πάω μακριά με το ποδήλατό μου και δεν τα κατάφερα. Όλα τα αυτοκίνητα έρχονταν κατά πάνω μου, κι ο δρόμος ήταν γεμάτος λακούβες και δεν με άφηναν να το βάλω στο μετρό.

Και το άλλο; Κάθε πρωί διαβάζω εφημερίδα γιατί μου αρέσει, κι ας νομίζετε εσείς ότι είμαστε πολύ μικροί για να διαβάζουμε τέτοια πράγματα. Σήμερα μία εφημερίδα είχε αφιέρωμα στο περιβάλλον. Και την Κυριακή που μας πέρασε είχαν κι άλλες τέτοιο αφιέρωμα. Όμως όλοι ήταν πολύ χαρούμενοι και έλεγαν για την ανακύκλωση και για κάτι ειδικές σακούλες και κάτι άλλα. Μα κυρία, πώς γίνεται να είναι χαρούμενοι όταν η Γη κινδυνεύει; Και γιατί κανένας δεν έγραψε για αυτά που λέει ο μπαμπάς μου; Ο μπαμπάς μου λέει ότι μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια, μην με ρωτήσετε τι σημαίνει, κι ότι αντί να έχουν “ολική οικολογική πολιτική” όλο μας κάνουν να πιστεύουμε ότι μόνο από εμάς εξαρτάται και πως είναι λάιφ στάιλ θέμα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα από αυτά, αλλά επειδή ο μπαμπάς μου είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο συμφωνώ μαζί του. Θέλω να συμπληρώσω μόνο ότι κανείς δεν γράφει για τη φίλη μου την Πετρούλα που μένει στα Ιλίσια αλλά δεν έχει μπλε σκουπίδια να πετάξει τις πορτοκαλάδες της. Και πίνει πολλές!

Κι εγώ πίνω πολλές πορτοκαλάδες, ειδικά τώρα που ήρθε το καλοκαιράκι! Επίσης αυτήν την εποχή την περιμένω πώς και πώς γιατί η μαμά μαγειρεύει πιο συχνά τα αγαπημένα μου φαγητά, δηλαδή τις τηγανητές πατάτες. Φέτος, όμως, μου είπε ότι τηγανητές πατάτες γιοκ. Εγώ έκλαψα, τσίριξα, χτύπαγα με την κουτάλα τις κατσαρόλες αλλά η μαμά είπε ότι ό,τι κι αν κάνω δεν αλλάζει τίποτα. Μετά μου έλεγε ότι το λάδι που βάζαμε στις πατάτες κάτι κακοί άνθρωποι το χαλάσαν και βάλανε μέσα κάτι λάδια που βάζουμε στα αυτοκίνητα. Εγώ, όμως, στην εφημερίδα διάβασα ότι αν τα λάδια αυτά τα βάζουμε σε συγκεκριμένες ποσότητες μέσα στο άλλο λάδι δεν υπάρχει κίνδυνος. Εμένα λίγο περίεργο μου φαίνεται αυτό, αλλά πάλι, για να το λένε οι επιστήμονες κάτι θα ξέρουν. Σκέφτομαι ότι αν τα λάδια που τρώμε είναι από αυτοκίνητα, άρα κι εμείς μολύνουμε το περιβάλλον; Να, είδατε, πάλι για το περιβάλλον σας λέω. Μας έχουν κολλήσει κυρία και μιλάμε όλο για αυτό αλλά εγώ δεν βλέπω τίποτα να πηγαίνει καλύτερα.

Είδα, όμως, τον ξάδερφό μου τον Σπύρο προχθές και μου είπε ότι στο σχολείο που πάει γίνεται χαμός. Δεν θυμάμαι πως το λένε ολόκληρο, θυμάμαι σίγουρα ότι το λένε Πανεπιστήμιο. Ο ξάδερφός μου είχε χαρεί πάρα πολύ όταν πέρασε εκεί αλλά τώρα χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Πάει καλά κυρία που στο σχολείο μας δεν γίνονται τέτοια πράγματα γιατί τον κύριο Διευθυντή δεν τον βλέπω και πολύ καλά. Ο ξάδερφός μου με είχε βάλει στο τραπέζι και μιλούσε συνέχεια και έλεγε πως είναι όλοι τους ξεφτίλες (συγγνώμη κυρία για την βρισιά, ο ξάδερφός μου το είπε). Και οι καθηγητές, και η κυβέρνηση και οι φοιτητές. Και μετά έλεγε πως δεν πρόκειται ποτέ να δούμε χαϊρι σαν λαός γιατί είμαστε μαλάκες (συγγνώμη και πάλι, αλλά όλοι την λένε αυτήν την λέξη, δεν μπορούμε να την βάζουμε στα σκέφτομαι και γράφω;). Εγώ πάντως είδα αυτόν τον κύριο που είναι σαν να τον έγλειψε βόδι που βγήκε και είπε ότι η παιδεία χρειάζεται ένα σοκ. Κυρία, θα μας περάσουν όλους από ηλεκτρική καρέκλα, τι σοκ είναι αυτό που λένε; Εγώ ξέρω μόνο για τη θεία μου την Ιουστίνη που πριν από μερικά χρόνια ο ξαδερφός μου ο μεγάλος, άλλος ξάδερφος αυτός, ήθελε να την “σοκάρει” και βγήκε με το πουλάκι του έξω την ώρα που η θεία σέρβιρε τσάι στις φίλες της. Αλλά μετά έφαγε της χρονιάς του και τον βάλανε τιμωρία ένα μήνα!! Εμείς αυτόν τον κύριο δεν θα τον βάλουμε τιμωρία που λέει ότι θα μας κάνει σοκ; Όμως, αν γίνεται να μου το πείτε γιατί θέλω να κανονίσω καλοκαιρινές διακοπές.

Ο μπαμπάς μου είπε “αρχίδια διακοπές θα κάνουμε με τέτοιο μισθό” (συγνώμη κυρία, ο μπαμπάς το είπε) και η μαμά έχει πάρει ένα χαρτί και όλο προσθέτει, αφαιρεί και διαιρεί. Κυρία, κανείς δεν έμαθε στους μεγάλους τον πολλαπλασιασμό;

Τέλος πάντων, τελειώνω τώρα με το συμπέρασμα. Το καλοκαιράκι ήρθε! Και φέτος κατάλαβα για πρώτη φορά τι εννοεί η μαμά μου όταν λέει “και πού να σφίξουν οι ζέστες”.

15 comments:

Μαρία said...

Να δεις σοκ που θα πάθει ο γλυμένος αν βγάλουμε τα δικά μας "πουλάκια" έξω. Σοκ και δέος μιλάμε! Αλλά δεν τα βγάζουμε όπως δεν τα βγάλαμε και τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, κατάλαβες; Είναι εσωτερικού χώρου τα "πουλάκια" μας μάλλον.
Φιλιά και... καλό καλοκαίρι να έχουμε! Με διαίρεση και αφαίρεση, τα άλλα 2 δεν παίζουν αυτή την εποχή.

Zaphod said...

Πολύ καλό!!

love&kisses
zaphod

αθεόφοβος said...

Ευτυχώς που έκτισαν τις πολυκατοικίες και το υπερκινητικό δεν έχει που να παίξει και έτσι αποφάσισε να στρώσει το μέρος από το οποίο βγαίνουν τα κωλοβακτηρίδια που μολύνουν τις θάλασσες,για να γράψει αυτή την ωραία έκθεση που είναι άξια να την διαβάσει η ξανθιά κυρία στην τηλεόραση!

Anonymous said...

Δεν μου λές, μπάς και είσαι συμμαθήτρια του Αλκη και του Ναβίντ με αυτά τα ανατρεπτικά που γράφεις???? (γλυκύτατο βιβλίο, όπως και το post σου)

http://www.greekbooks.gr/web/book/details.aspx?ProductID=190820

Στάθης

gerasimos said...

Ωραίο! Αλήθεια, που πήγαν τα παιδικά μας καλοκαίρια; Μπορώ παρακαλώ να επιστρέψω στο 1978; Το προτιμώ. Τότε ήμουν οκτώ χρονών, πηγαίναμε με τη γιαγιά μου και βλέπαμε καουμπόικα και με τους φίλους μου Γκοτζίλα και Μπρους Λι στα δυο σινεμά που είχε το μέρος που παραθερίζαμε. Σήμερα δεν έχει πλέον κανένα, έκλεισαν από χρόνια και τα δυο και στις θέσεις τους ξεφύτρωσαν φαγάδικα. Τι κρίμα. Άμα είχα εμπρός μου αυτούς που έκλεισαν τα σινεμά, θα τους τάραζα στο γαριδοπόλεμο (έτσι την περνούσαμε κατακαλόκαιρο, στον κήπο μας στα γενέθλιά μου, με γαριδοπόλεμο και συκοπόλεμο ενίοτε).

fuzzyburlesque said...

κοριτσακι, το μυαλο σου ειναι πολυ βρωμικο.
;)

Кроткая said...

καλά, διαβάζεις εφημερίδες στην ηλικία σου; Δε σου παίρνουν μίκι μάους; :)

(έχω εκνευριστεί τα μάλα με τον βιασμό που διαπράττουν στην ελληνική γλώσσα όλοι αυτοί οι ομοφοβικοί!)

auburn Kate said...

υποκλίνομαι μαργαριτουλι μου. Υποκλίνομαι. Εξοχο. Μονο που το ξωτικο είναι "μαύρο" πολύ σήμερα, θα το στείελεις κι αυτο στον Καιάδα επειδη μολύνει το περιβαλλον; :(((((( να βλεπεις παντα ετσι... "παιδικά". Κι εγώ, μαζί σου,εχουμε το ίδιο κουσουρι.

DIONYSOS said...

Τήξης, πήξης και ταχεία σφίξης, το καλοκαίρι. Αρρώστιες του μυαλού πνευματικά καρηκεύματα που μου φέρνουν δίψα......

ο δείμος του πολίτη said...

Εξαιρετική προσέγγιση. Βέβαια μέσα σε όλα τα προβλήματα η "ομοφιλία" είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα του αποπροσανατολισμού.

Λυδία said...

όμορφο να βλέπεις καμια φορά με μάτια άλλα...
Καλημέρες !

antigonos said...

Τουλάχιστον έχεις κοντά τη μαμά και το μπαμπά. Για συνδρομή.

industrialdaisies said...

@ μαρία: Εσωτερικού και υδρόφιλα, γιατί αν περιμέναμε να έχουμε να τα ποτίσουμε μάλλον θα τα ψάχναμε στο πάτωμα. Ιατρικώς κάπως λέγεται αυτό το δέσιμο των όρχεων, αλλά τώρα μου διαφεύγει... Καλησπέρα Μαράκι!

@ zaphod: Ρε zaphod μου, αυτό το γκαράζ έχουμε λυσσάξει να το μοιραζόμαστε λέμε! :)))

@ αθεόφοβος: Χιχι, αν ήξερες αθεόφοβε, τι υπερκινητικότητα με πιάνει όταν στρώνω κωλοβακτηρίδιο (χεχε) να γράψω δεν θα τα έλεγες αυτά. Χειρότερα κι από 100άρι! :)

@ Στάθης: Καλωσήρθες, το τσέκαρα. Όχι, δεν είναι συμμαθητές μου, αν και στην τάξή έχουμε έναν κεκέ που όταν βρίζει λέει "σκκκκκκκκκκκκατα", πιστεύω για να το εμπεδώσουμε καλύτερα και να δώσει γροθιά στο κατεστημένο που λέει να μην βρίζουμε. Αυτός μπορεί να έχει κάποια σχέση... :))

@ gerasimos: Αχ, γεράσιμε, κι εγώ ζηλεύω τον μπαμπά μου που με τους φίλους του παίζαν γιαουρτοπόλεμο και πετροπόλεμο με τους του απάνω μαχαλά και μετά έπαιζαν ποδόσφαιρο στις ελιές σαν να μην είχε συμβεί τίποτα... Η μαμά μου ήταν φλώρος, διάβαζε συνέχεια. :p (Καλά αυτό με τα θερινά έχει παραγίνει, έτσι μου 'ρχεται να συστήσουμε συμμορία και να ταράξουμε τα μούλτιπλεξ στα σύκα στην είσοδό τους)!

@ fuzzyburlesque: Εγώ δεν σε έβρισα. :PPPPPPPPPPPPPP

@ krotkaya: Εφημερίδα λέει; Από μένα συντηρείται η ανακύκλωση. Είναι που μου είπε η μαμά μου να ανακυκλώνω και το έβαλα κι εγώ στόχο! :)

@ auburn kate: Άμα μολύνεις πολύ δεν θα σε στείλω στον Καιάδα. Θα σε στείλω, όμως, στα Λιόσια, στην Κερκίνη, στον Ευρώτα, στοςν Άραχθο και σε άλλα πρώην μέρη μαγικά να δεις τι καλά που θα νιώσεις. Ο Καιάδας είναι ειδυλλιακό μέρος. Μάλλον επιβάλλεται ακόμη με την μυθική του φήμη... Καλησπέρα!

@ dionysos: Δυστυχώς, ή ευτυχώς (;), μάλλον δεν θα διψάσεις ποτέ με αυτήν την έννοια... Καλησπέρα.

@ ο δείμος του πολίτη: Καλέ, μπροστά στο Euro μιλάμε για ψίχουλα! :))

@ λυδία: "... Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα..." Εγώ μία απέλπιδα απόπειρα προσέγγισης αυτής της γνώσης έκανα... :)

@ antigonos: Είναι κι αυτό κάτι, ε; Έστω και στο πλασματικό περιβάλλον ενός "σκέφτομαι και γράφω"... Καλωσήρθες. :)

patsiouri said...

Δεν υπάρχεις...απλά...

industrialdaisies said...

@ patsiouri: This is my hologram speaking. Thank u! :))))